Pewnego dnia, może nie za naszego życia, sport jeździecki zostanie prawnie zakazany i nasze wnuki będą starały się zapomnieć o tym haniebnym epizodzie ludzkiej biografii. Będą się wstydzić na myśl o praktykach z przeszłości, jak my wstydzimy się dziś na myśl o niewolnictwie i obozach koncentracyjnych.
Obecnie życie każdego jeźdźca dzieli się na dwa etapy: przed i po obejrzeniu wybitnego filmu Nevzorova "The Horse Crucified and Risen". Nevzorov przedstawia w innym świetle to, co było traktowane jako norma od wieków. Zwraca uwagę na jedyną słuszną drogę do nawiązania harmonii między koniem i jeźdźcem, drogę bez przemocy, którą koń i jeździec pójdą razem.
Trailer filmu The Horse Crucified and Risen
Alexander Nevzorov, jest rewolucjonistą i błyskotliwym myślicielem, był jednym z niewielu ludzi, którzy zrozumieli istotę sportu jeździeckiego i nie bał się głośno nazywać rzeczy po imieniu.
Jako pierwszy powiedział czym naprawdę jest sport jeździecki:
" ... Sport jeździecki z natury nie może być nawet zdefiniowany jako sport.
Tak, prawdziwy sport to rekordy i zwycięstwa, ale te rekordy i zwycięstwa zdobywane są za cenę własnego potu i krwi, dzięki własnemu trudowi i kosztem własnego zdrowia. Sport jeździecki (jeśli się przyjrzymy) jest pasożytowaniem na fizycznych możliwościach innej żywej istoty, która nie chce być zaangażowana w ten sport, ale zmusza się ją do niego przez ból i bicie. Więc dlaczego do cholery nazywamy to sportem?”
A. Nevzorov "The Horse Crucified and Risen"
Trudnym do przewidzenia było ile i jakie emocje wywoła film Nevzorova. Trudno określić ilu amatorów, a nawet zawodowych jeźdźców było gotowych zaprzestać stosowania brutalnych praktyk, ile osób pragnęło zmian i oczekiwało kogoś, kto wskaże nową drogę.
Ten film jest nowym rozdziałem w stosunkach między człowiekiem i koniem. Nadchodzi nowa era, era wzajemnego zrozumienia ludzi i koni.
Wkład Alexandra Nevzorova do rozwoju Haute Ecole jest naprawdę bezcenny. Udało mu się zrobić rzecz pozornie niemożliwą; zrozumiał mechanizm naturalnego zbierania konia. Nauczył się zbierać konia bez sztucznych pomocy, bez ogłowia i wędzidła. Konie Nevzorova na wolności, prowadzone w ręce i pod siodłem zawsze poruszają się w doskonałej równowadze bez ogłowia. Należy podkreślić, że w trakcie procesu szkolenia Nevzorov nigdy nie korzysta z kantara, ogłowia, wędzidła lub innych patentów, używa jedynie cieńkiego paska luźno założonego na końską szyję.
Oczywiście to wszystko nie stało się za jednym zamachem. Alexander musiał przejść długą i trudną drogę, aby wreszcie zrozumieć istotę relacji człowieka i konia. Minęło wiele lat nauki i samodoskonalenia, nie raz zmuszony był przyznać się do własnych błędów i zaczynać wszystko od początku.
W chwili obecnej harmonia między koniem i Aleksandrem został osiągnięta w fenomenalnym stopniu. Jednak pewnym jest, że nie skończy się na tym etapie i rozwinie się dalej.
